Prva violina Sabora violinista Srbije je Stefan Petrović, dok je nagrada Zlatna violina pripala Manuelu Ristiću, obojici iz Gornje Grabovice kod Valjeva.
Pored ove dve, takmičari finalnog seniorskog nadmetanja nadsviravali su se u subotu i za druge nagrade.
Pesmu je najbolje odsvirala Sara Žižović iz Gornjeg Milanovca, kolo Ognjen Janić iz Dubokog, dok je nagradu za najizvornije muziciranje osvojio Igor Pejović iz Prilika kod Ivanjice.

Trodnevna manifestacija u Pranjanima okupila više desetina hiljada poklonika violine.
Saborsku zastavu uz tonove himne Sabora – „Svilen konac“, podigao je Dejan Kovačević, predsednik opštine Gornji Milanovac i Saborskog odbora.

Foto: Kabinet predsednika opštine
Za najboljeg mladog violinistu, u konkurenciji 12 juniora, drugi put zaredom, proglašen je Joca Vasić. Zlatnu violinu osvojila je Tina Marjanović. Boban Vasić je nagrađen za najbolje odsvirano kolo, Milivoje Jovanović je najbolje odsvirao pesmu, a Ognjenu Babiću je pripala nagrada za najizvornije muziciranje. Deo programa prve večeri Sabora bio je posvećen Bobanu Vozu, kralju violine, a veče je završeno koncertom najpoznatijeg harmonikaša na našim prostorima, Borka Radivojevića.

Foto: Kabinet predsednika opštine

Drugi dan takmičenja nastupili su profesionalaci. Svojim talentom i umećem, iz grupe 12 seniora izdvojili su se Manuel Ristić i Stefan Petrović, pa se o pobedi odlučivalo u baražu.
Titula Prva violina Srbije na trećem Saboru violinist pripala je Stefanu Petroviću i nagradu mu je uručio predsednik Saborskog odbora Dejan Kovačević. Zlatnu violinu je Manuelu Ristiću uručio Nenad Nerić, direktor Regionalne radne jedinice Kraljevo, Pošta Srbije.

Foto: Kabinet predsednika opštine
Instrumente koji su uručeni pobednicima ručno je izradio graditelj violina Dragan Filipović iz Valjeva.
Treće večeri Sabora održani su koncerti pobednika, Branka Ristića i Ljube Aličića.

Marija Veličković, umetnica iz Kragujevca, predstaviće u ponedeljak 23. avgusta, u Domu kulture „Vojislav Ilić“ na Rudniku, izložbu pod bazivom „Na čudesno te vodim mesto“. Postavka će biti izložena do 6. septembra 2021. godine

Otvaranje izložbe je u 20 sati.

Autobiografija

MARIJA VELIČKOVIĆ živi i radi u Kragujevcu.

Mnogo godina se, iz potrebe, bavila slikarstvom, sa dubokim osećajem da nešto nedostaje, da prave slike nisu u vidljivom svetu.

U trenutku kad se ohrabrila da odbaci konvencionalnu logiku, naučeno, stečeno i oslobodi sopstveni intimni univerzum, počinje slikarska bajka koja govori bojama duše i sopstvenim znakovnim jezikom. Odgonetanje čudesnih, skrivenih mesta u duši, sputanih nedozivljenim detinjstvom, daje joj energiju punu radosti i ushicenja.

Ovo je njena tek druga samostalna izložba u nizu onih koje će tek doći, jer zna da je blagoslovena sposobnošću da voli i da se raduje.

Učesnik je mnogobrojnih kolektivnih i grupnih izložbi kao i likovnih kolonija u zemlji i inostranstvu.

Član je udruženja likovnih umetnika Kragujevca KUL.T od njegovog osnivanja 2018. godine.

MARIJINA BAJKA
prošlost koja će se tek desiti i budućnost koja se već dogodila

Prilikom posmatranja slika Marije Veličković, prvo što percipiramo jeste prisustvo i postojanje ogromne količine energije, ljubavi, emocija i likovnog umijeća, međusobno isprepletanih i povezanih nekim čudnim, posebnim i tajnovitim vezama i zakonitostima.

Slike su dinamične i prepune osjećaja različitog karaktera, osjećanja, sjećanja i intimnih doživljaja stvarnosti same autorke. Sve to, dopunjeno je elementima iz domena mašte, fikcije, neke nestvarne i metafizičke realnosti, obojene i ogrnute sjećanjem na sebe, djetinjstvo koje traje, prošlost koja će se tek desiti i budućnost koja se već dogodila.

Na Marijinim slikama prikazani ambijenti, događaji, kao i pojedinačni predmeti likovne obrade, kupaju se u bojama svjetlosti sva četiri godišnja doba, a vrlo lako i jasno razlikujemo i uočavamo čak i doba dana koja vidimo na određenoj slici koju posmatramo. To najbolje i najtačnije govori o autorkinoj želji, namjeri, posvećenosti i izuzetnom obraćanju pažnje na svaki prikazani detalj i element slike, a sve u cilju što tačnijeg i preciznijeg prenošenja na platno same, prvobitne, likovne zamisli.

Vizije iz uma, posredstvom klasičnih likovnih sredstava, pretaču se na platno, pri čemu dolazi do istovremenog razlivanja i eksplozije kako boja, tako i ideja, popunjavajući čitavu površinu zadatog formata jednom iskrenom i emocionalno napetom likovnom i lirskom pričom. Obje te priče, pune skrivenih i neskrivenih emocija, zajedno čine jednu posebnu i nesvakidašnju simbiozu.

Kao krajnji rezultat toga procesa, nastale su idejno, tematski, kompoziciono i koloristilčki raznovrsna likovna ostvarenja, smještena u ovaj jedinstveni i, u svakom smislu, zaokruženi ciklus.

Na prvi, i samo na prvi pogled, a zbog uočljivog motiva čajnika u prostoru i vremenu, izgleda da slike kao da liče jedna na drugu. Međutim, nedvosmisleno je jasno da one nijesu multiplicirane replike i predstave samih sebe, već pažljivo promišljeni i na likovan način osmišljeni samostalni likovni prikazi određenog mjesta, ambijenta i događaja.

Svaka slika ima svoju određenu priču, obojenost i prikaz atmosfere, a među svim tim elementima u metafizičkom prostoru između jave sna, kao da provijavaju tonovi Vivaldijeva „Četiri godišnja doba“.

Kad bismo zanemarili čajnike, slike bi mogli posmatrati i karakterisati kao klasičan prikaz pejzaža, a ako bi uklonili pejzaž, čajnike bi mogli detektovati kao djelove mrtve prirode. Međutim, upravo postavljanje upotrebnih predmeta, čajnika, šešira i cilindara u prostor izmaštanog i čarobnog pejzaža, daje slikama mističnost, nerealnost i nadrealnost, tako da u tom odnosu pejzaži dođu kao drugi i treći plan slike, a sami predmeti kao prvi, iako ne i jedini. Mada često imamo i likovne partije koje se nalaze ispred čajnika, nekako izgleda da ih oko i doživljaj zaobilaze i fokusiraju se na čajnik ili par njih, koji su u nekoj posebnoj, veličanstvenoj, samo njima znanoj igri ćutanja, čekanja i neizvjesnosti, straha i zebnje ili, pak u igri susreta, sretanja, spajanja i zajedništva. U oba slučaja, slike odlikuje dostojanstvena atmosfera i neki osobiti, svečani mir u poretku prikazane flore, faune i upotrebnih predmeta, što kao da potvrđuje neki njihov stari i prećutni dogovor.

Kao da je u životu zaista uspjela da predje na onu stranu ogledala, autorka Marija, djevojčica Marija i odrasla Marija, skupa nam nude slike koje svojom formom i sadržajem liče na djelove i fragmente bajki o princezama, dvorcima, toplim domovima, basnama i starim pričama, mitovima i legendama.

Slike su pune sunca i staza obasjanih zlatnom svjetlošću, puteva koji uvijek nekud vode, mostova koji vežu, a ne razdvajaju, bogatog rastinja svih vrsta, raznorodnog i razgranatog drveća, cvijeća, pečurki, nebo je puno ptica, leptira, mjehurića, obala puna školjki, more riba i meduza, flore, a livada zečeva i drugog raznovrsnog života. Kao i na suncu, i na mjesečini sve igra i blista, sve je živo, u pokretu, radosno i bezbrižno. Događaji na Marijinim slikama se odvijaju u svim segmentima prostora i vremena. Ljeto, jesen, zima, proljeće, dan, noć, more, zemlja, vazduh, spolja, iznutra…Sunce stalno i iznova sija i isijava, svojom toplotom grije sve prisutno i prikazano. Ovdje, čak ni mjesec ne osvjetljava hladnom i srebrnom svetlošću, već onom toplom prijeko potrebnom. Autorka nam ponekad, noću, sa neba spušta i svjetleće lampe, da potpomognu jatima treperavih zvijezda.

Mjehurovi od sapunice, ovdje se ne rasipaju i ne rasprskavaju, ostaju čvrsto vezani u svojoj sfernoj zajednici. Ni jedna grana nije slomljena, ni jedna travka pogažena, ni jedan cvijet iščupan, vjetar duva samo da bi milovao. Sunce ne grije da otopi snijeg, već da ga učini bjeljim i čistijim.

Prostori su povezani mostovima, prošarani stazama i putevima i presječeni snopovima svjetlosti sunca i mjeseca. I najdublja okna pećina nijesu ostala neosvijetljena i neobasjana. Autorka nam time govori da duboko vjeruje da svjetlost uvijek i svugdje dođe i otkrije nam sve ono što bi bez nje ostalo u vječitom mraku i hladnoći.

Na dnu mora, osluškujemo eho školjki i njihove skrivene poruke, uživamo u gracioznom i čarobnom plesu meduza i odgonetamo tajnu potopljenih čajnika. Mjehuri u vodi pokazuju nečije prisustvo, neko tu diše… Međutim, ribe i dalje ćute…
Kad se osvrnem na čisto likovne elemente, moram istaći da su formati Marijinih slika u potpunosti ispunjeni bojom, ali ne onom koja guši i zatrpava, već onom koja dozvoljava da se na svakom slikanom platnu može jasno vidjeti sva prozračnost i treperavost vazduha, u najboljem svijetlu i duhu plenerističkog slikarstva.

Forma i volumen slikanih predmeta i dionica, predstavljeni su na jedan prefinjen, a ujedno i jednostavan način, jasnim i preciznim potezima kista, bez imalo agresivnih poteza i gestova, bez spahtle i pastuoznih namaza, bez iznuđene ekspresije, sa bojama i tonovima pomiješanih na paleti, a ne razmazivanjem i miješanjem na samome platnu. Slike obiluju detaljima, ali svaki prikazani i predstavljeni dio nema nikakvih suvišnih likovnih objašnjenja i bespotrebnih kolorističko-ritmičkih vratolomija u smislu prenaglašene deskripcije.

Uređen odnos djelova slika koje se povezuju u jednu kompaktnu cjelinu i ritam površina, savršeno se uklapaju u cjelokupnu harmoničnu, atmosferu, punu mjere i ravnoteže. Sve ovo, dopunjeno je pažljivim odabirom boja i njihovog međusobnog odnosa, koje prave bogatu kolorističku cjelinu, oplemenjenu velikim brojem valera i valerskih odnosa, što je autorki omogućilo fino i meko modelovanje. To bogatstvo boja i valera dovelo je do likovnih ostvarenja koja možemo opisati i definisati kao izuzetno taktilna. Takođe uočavamo i izraženu pikturalnost slika.

Autorka na veoma precizan način barata elementima linearne i vazdušne perspektive, tako da su na slikama jasno i očigledno izraženi svi planovi slike. Ovdje je riječ o izrazito velikom radu i posvećenosti u realizaciji postavljenih likovnih zahtjeva.

Na kraju, uz sve čestitke za ovako kvalitetna likovna rješenja, moram posebno istaći jednu osobenu vrstu optimizma koja zrači i isijava iz Marijinih radova, a svi dobro znamo koliko je potrebno napora da bi se iz sebe izvuklo ono najiskrenije, najtananije, najčistije i najljudskije što posjedujemo u sebi i kod sebe, ono iskonsko, dječje i nevino. Marija je to i više nego uspjela i ostala je ono što je uvijek i željela da bude, odrasla djevojčica koja kreira i živi svoju bajku. Vjera, ljubav i nada su njen moto, stil i način života.

BOŠKO RAIČEVIĆ
akademski grafičar i slikar

U cilju očuvanja muzičke potke našeg podneblja i drevnih, nezaboravnih nota u Pranjanima, varošici na obroncima Suvobora 20, 21. i 22. avgusta 2021. godine biće organizovan Sabor violinista Srbije, treći po redu. Na Saboru će se okupiti dokazani majstori violine, ali i darovita deca koja su tek krenula stazama priznatih virtuoza violine.
Programski sadržaj podređen je zvucima kraljice istrumenta.
Saborska zastava, uz zvuke himne ,,Svilen konac“, biće podignuta u petak, 20. avgusta u 13 sati u središtu varošice. Nakon pozdravne reči zdravičara i predstavnika Saborskog odbora i domaćina Sabora uslediće nastup estradnog soliste Nemanje Kujundžića, koji će promovisati pesmu “Violino velika istino”.
Prvi dan saborovanja rezervisan je za takmičarski deo mladih violinista. Oni će gudala ukrstiti u borbi za zvanje Najbolji mladi violinista i Zlatna violina. U kategoriji mladi violinista, priznanja će se dodeljivati i za najbolje odsvirano kolo, najbolje odsviranu pesmu i najizvornije muziciranje. Nakon dodele priznanja uslediće nastup Borka Radivojevića i njegovih gostiju.

Glavno takmičenje, nadmetanje profesionalnih violinista je u subotu, 21. avgusta od 20 sati. Najbolji violinisti nadmetaće se za zvanje Prva violina Srbije i Zlatna violina Srbije. Priznanja će se, kao i u mlađoj kategoriji, dodeljivati za najbolje odsvirano kolo i pesmu.

Nosioci trofeja u obe katagorije u nedelju, 22. avgusta imaće svoj solistički koncert.
Uslediće nastup Branka Ristića, a potom i koncert Ljube Aličića.
Niz pratećih dešavanja upotpuniće Sabor violinista u Pranjanima.
Saborovanje će biti organizovano uz poštovanje epidemioloških mera.
Na ulasku u Pranjane postojće kovid punktovi za proveru posetilaca.
SABOR POZIVNICA I (1)

Književno društvo „Zapis“ i Kulturni centar u četvrtak, 19. avgusta od 18:30 sati u Gradskom parku organizujuju književno – muzičko veče na Preobraženje. Biće to prilika da novi i stari članovi „Zapisa“ široj javnosti predstave svoje književno stvaralaštvo.
Program će nastupom upotpuniti grupa Cactus Fields iz Gornjeg Milanovca.

Mešoviti hor „INA“ iz Zagreba predvođen dirigentom Bojanom Pogrmilovićem, u pratnji kamernog sastava Narodnog orkestra FA „Mladost“ iz Samobora kojim rukovodi šef orkestra Fran Pogrmilović u utorak, 17. avgusta 2021. godine održaće koncert u velikoj sali Kulturnog centra u Gornjem Milanovcu.
Na programu vrsnih hrvatskih umetnika biće “FOLKLOR U HORSKOJ MUZICI SVETA”
Početak koncerta je u 20 sati, a ulaz je slobodan.

Mešoviti hor “INA” osnovan je 1976. godine. Nastupa u Hrvatskoj i inostranstvu (Italija, Češka, Slovačka, Slovenija, BIH, Srbija, Severna Makedonija, Kanada, Poljska, Austrija, Mađarska, Letonija, Francuska), samostalno i u saradnji sa profesionalnim ansamblima (Zagrebačka filharmonija, Hrvatski kamerni orkestar, Gudački kamerni orkestar iz Češkog Krumlova, sastav Flamenco Company svetski poznatog španskog gitariste i komozitora Paca Pene i dr.).
Repertoar hora čine duhovne kompozicije, horske obrade hrvatskog i svetskog folklora, a često se izvode i obrade evergrina. Posebno atraktivan je božićni program. Od dolaska sadašnjeg dirigenta Bojana Pogrmilovića 1988. godine, Hor je izveo više od 400 naslova, od čega pedesetak višestavnih dela. Hor je do sada snimio sedam nosača zvuka: kasetu “Misa a la chilena” i kompakt diskove: “Voda zvira”, “Folklor u zborskoj glazbi”, “Radost svijetu” s božićnim programom, CD na čijem se repertoaru nalaze dva velika dela Johna Ruttera (Requiem i Gloria), kao i CD s delom Ljube Stipšića Delmate “Postaje križne puka našega” i “Folklor u zborskoj glazbi 2”. “Voda zvira” je 1999. godine bio nominovan za prestižnu hrvatsku diskografsku nagradu “Porin”. Hor je višestruko nagrađivan u zemlji i inostranstvu.

Narodni orkestar FA “Mladost” iz Samobora započeo je sa radom 2017. i iste godine je održao prvi koncert pod nazivom “ Folklorne razglednice”. Program orkestra sastoji se od obrada narodnih napeva i igara iz Hrvatske, Srbije, BiH, Makedonije i ostalih zemalja iz regiona, kao i originalnih kompozicija za narodni orkestar. Orkestar čine mladi muzičari, članovi FA “Mladost”, učenici muzičkih škola i muzičkih akademija, a sastav orkestra uključuje: klarinete, violine, violončelo, bračeve, bugariju, berdu, kao i razne tradicionalne instrumente. Cilj orkestra je očuvanje instrumentalne tradicije kako hrvatskog tako i folklora celog regiona. Stvaranje novih kompozicija namenjenih ovom tipu orkestra, takođe je cilj. Osnivač, autor gotovo celokupnog muzičkog materijala je I šef orkestra je Fran Pogrmilović.

Program koncerta Mešovitog hora „INA“

Predstava za decu „Zvezdan“ u produkciji pozorišta “Zvezdica “ iz Zrenjanina u sredu 18. avgusta 2021. godine od 19 sati biće izvedena na platou ispred zgrade Starog suda u Gornjem Milanovcu.
Predstava je po tekstu Jiržija Štrede, rađena u dramsko-lutkarskoj koncepciji igre i namenjena je deci predškolskog i nižeg školskog uzrasta.
Jirži Štreda, autor teksta jedan je od najznačajnijih predstavnika česke škole lutkarstva. Rodjen je u Pragu 1932.godine. Njegov dramsko-lutkarski komad „Zvezdan“ je upisan u Antologiju najizvođenijih u evropskim Pozorištima za decu.
Čuvena Česka škola lutkarstva, kao jedna od najstarijih, podstakla je i pozorišta na našim prostorima da dešifruju, dotle nerođeni, neviđeni poetski teatarski jezik. Jezik, gde je nadrealizam-realizam u svetu lutaka, sa svim svojim nebrojenim znakovnim i metaforičnim izražajnim mogućnostima.
O usamljenosti jedne Zvezde na nebu, njenoj radoznalosti i potrebi za upoznavanjem nečeg novog i drugačijeg, o nesnalaženju i snalaženju u drugačijem svetu od onog kojeg poznaje, o otkrivanju prijateljstva i ljubavi daleko od svog oblaka, do spoznaje koliko smo svi različiti, a ipak povezani u svemiru nevidljivim nitima…

U predstavi igraju: Tatjana Reljin i Miljan Vuković;
Lutke, scenografija i likovna oprema: Blagovesta Vasileva;
Muzika: Vladimir Agić Aga;
Dramatizacija i tekstovi songova: Tatjana Reljin.

Smotra narodnog stvaralaštva „Veče pod Grmom“, sedamnaesta po redu biće organizovana u ponedeljak, 9. avgusta 2021. godine u Takovu, na platou ispred Takovskog grma, mesta gde je 1815. godine knez Miloš Obrenović podigao Drugi srpski ustanak.

Manifestacija se, tradicionalno, organizuje na Pantelijevdan, a na ovogodišnjoj Smotri nastupiće: KUD „Šumadija“ (ansambl veterana i drugi ansambl), izvorna pevačka grupa „Crnućanka“, predvođena Ivanom Todorović i Jelisaveta I Svetozar Šutić pobednici kategoriji “Duo za savremeno izvođenje” na 34. Saboru frulaša Srbije “Oj Moravo” u Prislonici.
Smotru „Veče pod grmom“ organizuje Kulturni centar u saradnji sa Turističkom organizacijom Muzejom rudničko – takovskog kraja i Mesnom zajednicom “Takovo”, a pod pokroviteljstvom opštine Gornji Milanovac.

Gornjomilanovački bendovi: “Cactuls Fields”, “Dobra genetika”, “Zauvar”, “Plišani mališan” i “Reflection” u petak, 6. avgusta 2021. godine organizuju u Bašti velike sale Kulturnog centra humanitarni koncert za Srnu.
Prikupljena sredstav biće uplaćena na namenski račun I iskorišćena za lečenja naše sugrađanke.
Početak koncerta je u 19 sati.

Povodom 6. avgusta – Dana rudara “Rudnik olova i cinka – Rudnik” i kompanija Kontango predstaviće u Galeriji Doma kulture na Rudniku izložbu fotografija žena koje rade u srpskim rudnicima. Autor izložbe je Marija Đoković, a postavka je naziva “Rudarke”.
Marija je fotografisala portrete rudarki u njihovim radnim okruženjima u Boru, Senjskom Rudniku, Resavici i u rudniku na planini Rudnik kod Gornjeg Milanovca.
To su obrazovane žene, rade kao inženjerke, geolozi, nadzornice. Poput svojih muških kolega obavljaju poslove u svim prostorima u okviru rudnika. One dele sudbinu svih rudara. Situacija u našim rudnicima nije nimalo laka, tako da je svima teško, bez obzira na pol, to je više političko – ekonomski problem – kaže Marija Đoković.
Definitivno postoji razlika između toga kako mi koji smo van rudarstva gledamo na sve to i kako oni doživljavaju sebe. Zbog toga su moje junakinje ipak nasmejane, lepe i dostojanstvene u tim surovim i grubim ambijentima rudnika. Ove žene vole svoj posao mnogo više nego što mi možemo da zamislimo.
Izložba „Rudarke“ je master rad Marije Đoković na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu.
Postavka će biti izložena do 16. avgusta 2021. godine.

Kragujevački trio: Luka Stoisavljević – bas i vokal, Dušan Lazić – bubanj i Duško Djed Jovanović – bas, koji kombinuje različite uticaje (stoner/ grunge/ psych / desert rock) u neobičnoj postavci – bubnjevi i dve bas gitare u četvrtak 5. avgusta 2021. godine u Bašti velike sale Kulturnog centra održaće koncert.
Njihov masivni zid zvuka uz pregršt upotrebe efekata u osnovi podseća na dobro poznate sastave iz sedamdesetih i devedesetih (Floyd/ Kyuss/ Melvins/ Sabbath/ AIC/ Nirvana), no “Larska” uspeva da dokazanim formulama doda lični pečat, a uz svež i drugačiji pristup u startu ostvari i zapažena učešća na festivalima za demo, a kasnije i afirmisane bendove (2016. pobednici BARF-a, 2016. i 2017. finalisti Bunt rok festivala RTS – III mesto i nagrada za najboljeg instrumentalistu festivala, Demofest, Arsenal fest, ŠLF, D.U.K..).
“Larska” svojim debi albumom „Can’t Steal it“ 2019. pokazuje da ima zreo i izgrađen stil, a pohvale stižu sa svih strana, čemu svedoče brojne strane i domaće recenzije.
Početak koncerta je u 20 sati, a ulaz je slobodan.